skoliosiiΟ ορθοπαιδικός χειρουργός ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΠΕΤΑΝΑΚΗΣ μας εξηγεί τι είναι η σκολίωση και πώς θα την αντιμετωπίσουμε με την πιο αποτελεσματική μέθοδο.


Σκολίωση είναι η πλευρική κυρτότητα της σπονδυλικής στήλης, όπου μπορεί να εμφανιστεί κατά την περίοδο ανάπτυξης του παιδιού. Συνήθως, παρουσιάζεται κατά την εφηβεία (9-15 ετών), χωρίς αυτό ν’ αποκλείει την πιο πρώιμη εμφάνισή της. Η σκολίωση μπορεί να εξελιχθεί αργά ή πολύ γρήγορα.

ΤΥΠΟΙ ΚΑΙ ΑΙΤΙΑ

Η σπονδυλική στήλη μπορεί να κυρτώσει προς κάθε πλευρά. Οι βασικοί τύποι είναι η θωρακική (κυρτότητα στην περιοχή του στήθους), η οσφυϊκή (κυρτότητα στο κατώτερο σημείο της πλάτης), η θωρακοσφυϊκή (κυρτότητα ανάμεσα στη θωρακική και την οσφυϊκή μοίρα) και η κυρτότητα στη θωρακική και οσφυϊκή μοίρα, γνωστή ως διπλή μέγιστη κυρτότητα. Τέσσερις είναι οι μορφές τηs: ιδιοπαθής, συνδρομική, νευρομϋική κι εκ γενετής.

Η ιδιοπαθήs μορφή είναι η πιο συχνή και συναντάται σε ποσοστό περίπου 70-80%. Η αιτία μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστη. Η άποψη για αιτίες, όπως η μεταφορά βαριών αντικειμένων -σχολική τσάντα στον έναν ώμο, κακή στάση, άθληση, φτωχή δίαιτα σε ασβέστιο- είναι θεωρίες που δεν τυγχάνουν αποδοχής από ειδικούς χειρουργούς σπονδυλικής στήλης.

Επίσης, καμία από τις παραπάνω αιτίες δεν έχει αποδειχτεί από μεγάλες μελέτες. Μεγάλες μελέτες αυτήν τη στιγμή σε γνωστά κέντρα του εξωτερικού, όπως στο Κiηg’s College του Λονδίνου, και συγκεκριμένα στο Twin Research Department, προσπαθούν ν’ αποδείξουν τη γονιδιακή σχέση της σκολίωσης. Άλλα αίτια που έχουν ενοχοποιηθεί συνδέονται με το κεντρικό νευρικό σύστημα, τα ορμονικά (μελατονίνη) κι άλλους αυξητικούs κι εμβιομηχανικούς παράγοντες. Η ιδιοπαθής σκολίωση ανάλογα με την ηλικία εμφάνισης, μπορεί να ταξινομηθεί σε νηπιακή (0-3 ετών), παιδική (3-10 ετών) κι ενηλίκων (πάνω από 10 ετών).

ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

3263Η σκολίωση μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί είτε συντηρητικά και με χρήση κατάλληλων ναρθήκων είτε με χειρουργική θεραπεία. Εξαρτάται από την ηλικία, τον τύπο και τη σοβαρότητα της κυρτότητας, τη βασική διάγνωση και πόσο καλά λειτουργούν τα πνευμόνια του ασθενούς. Αν ο ασθενής είναι ικανός να σταθεί, ο χειρουργός θ’ αξιολογήσει το σχήμα της πλάτης μέσω του Adams Forward Bend Test. Αν το άτομο με σκολίωση γέρνει προς τα εμπρός, μετά πόδια και τα χέρια σ’ ευθεία, ένα καθαρό πλευρικό εξόγκωμα θα είναι ορατό από πίσω. Ο χειρουργός θα εκτιμήσει την κατάσταση της κυρτότητας μέσω ακτινογραφίας της σπονδυλικής στήληs και μέτρησης της Cobb Angle.

Ο νάρθηκας σκολίωσης καθυστερεί την ανάπτυξη της κυρτότητας και μπορεί να βοηθήσει στην ισορροπία και λειτουργία της στάσης του ασθενούς. Ωστόσο, η χρήση του είναι απαιτητική και χρειάζεται την ταυτόχρονη συνεργασία του ασθενούς και του οικογενειακού του περιβάλλοντος. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από την ηλικία των 9 μηνών και ίσως νωρίτερα, για κάποιες σοβαρές κυρτότητες σε νευρομυϊκές παθήσεις. Επίσης, για να είναι περισσότερο αποτελεσματικός ο νάρθηκας πρέπει να φοριέται 16-23 ώρες ημερησίως.

Το χειρουργείο συνίσταται σε ασθενείς με κυρτότητα μεγαλύτερη από 40 μοίρες και συνεχιζόμενη ανάπτυξη, καθώς και σε περιπτώσεις κυρτότητας μεγαλύτερης από 50 μοίρες, που επιφέρει διαταραχές της λειτουργικότητας του ασθενούς. Οι στόχοι της επέμβασης είναι να ευθειάσει τη σπονδυλική στήλη όσο το δυνατόν περισσότερο και να διατηρηθεί η διόρθωση, ώστε η κυρτότητα να μην αναπτύσσεται κατά την ενηλικίωση. Αυτό επιτυγχάνεται με γεφύρωση των σπονδύλων κατά μήκος της κυρτότητας και με υποστήριξη των γεφυρομένων οστών με τη βοήθεια οργάνων, όπως βίδες, μεταλλικές ράβδοι και αστικά μοσχεύματα στη σπονδυλική στήλη.

ΑΡΙFΙΧ

Τα τελευταία δύο χρόνια έχουν αναπτυχθεί ελάχιστα επεμβατικά συστήματα σκολίωσης, όπως το ApiFix. Πρόκειται για μια μέθοδο που εφαρμόζεται σε σκολιώσεις μεταξύ 30° και 60° σ’ έφηβους, που η σπονδυλική τους στήλη αναπτύσσεται ακόμα, και στοχεύει στη μείωσή της στο σημείο όπου το ποσοστό επιδείνωσης της παραμόρφωσης είναι πολύ μικρό. Σε αντίθεση με τη μακροχρόνια ταλαιπωρία του κηδεμόνα του χειρουργείου σπονδυλοδεσίας,το ApiFix δίνει μια επαναστατική λύση στα παιδιά που πάσχουν από σκολίωση. Επίσης, ένα μεγάλο πλεονέκτημά του είναι η διατήρηση της κινητικότητας τηs σπονδυλικής στήλης, η οποία χάνεται με την παραδοσιακή χειρουργική επέμβαση.

Η μέθοδος αποτελείται από δύο φάσεις: την εμφύτευση του συστήματος και τη σταδιακή διόρθωση της παραμόρφωσης της σπονδυλικής στήλης, με απλές ασκήσεις φυσιοθεραπείας που εκτελεί ο ασθενής στο σπίτι. Συγκριτικά, η χειρουργική τομή φτάνει τα 45cm περίπου, η διάρκεια της επέμβασης είναι 6-8 ώρες και η νοσηλεία φτάνει τις επτά ημέρες, ενώ τ’ αντίστοιχα δεδομένα για το ApiFix είναι 10 cm, 1 ώρα το πολύ και τρεις ημέρες.

Έχονταs την προσωπική εμπειρία της Γερμανίας και τηs Αγγλίας, να τονίσω ότι η χειρουργική αντιμετώπιση των παραμορφώσεων της σπονδυλικής στήλης πρέπει να γίνεται σε κέντρα σπονδυλικής στήλης από εξειδικευμένους χειρουργούς σπονδυλικής στήλης.


INFO

Απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Θράκης, από το 2002 μέχρι το 2011 αποτέλεσε μέλος του εργαστηρίου ανατομικής του Α.Π.Θ. (Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης). Το 2005, ξεκίνησε την ειδικότατά του στη Γερμανία κι έλαβε τον τίτλο της Ορθοπαιδικής Χειρουργικής και Τραυματιολογίας το 2011 στην Αθήνα, οπότε κι εξελέγη Λέκτορας Ιατρικής του Δ.Π.Θ. Από τότε, αποτελεί έμμισθο μέλος ΔΕΠ. Το 2012, διετέλεσε στο Λονδίνο έμμισθος Επιμελητής στο Τμήμα Σπονδυλικής Στήλης και Παραμορφώσεων του Guy’s & St. Thomas Hospital. Παράλληλα, ήταν επικεφαλής ερευνητικής ομάδας στο Κing’s College Hospital με θέμα τη γονιδιακή σχέση της σκολίωσης. Ασχολείται κυρίως με τις ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους – διαδερμικές τεχνικές στη σπονδυλική στήλη.

2017-05-03T08:48:36+00:00