Λαπαροσκοπική Χειρουργική Νοσογόνου Παχυσαρκίας & Μεταβολικών Διαταραχών 2017-05-26T12:54:22+00:00

Λαπαροσκοπική Χειρουργική Νοσογόνου Παχυσαρκίας & Μεταβολικών Διαταραχών

Τι είναι η νοσογόνος παχυσαρκία;

Η νοσογόνος παχυσαρκία συνδέεται με υπερβολική συσσώρευση κυτταρολιπώδους ιστού στον ανθρώπινο οργανισμό, δηλαδή, με υπερβολική ποσότητα λίπους. Ανάλογα με την ποσότητα του λίπους διακρίνονται άτομα με φυσιολογικό βάρος, υπέρβαρα, παχύσαρκα και τέλος, νοσογόνα παχύσαρκα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει αναγνωρίσει την νοσογόνο παχυσαρκία ως σοβαρή νόσο εδώ και αρκετά χρόνια, που επιβαρύνει πολλαπλά όργανα και λειτουργίες του οργανισμού. Τα όργανα φθίνουν, οι λειτουργίες επηρεάζονται, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να φθείρεται όχι από τα ίδια τα κιλά, αλλά από τα προβλήματα που δημιουργούν αυτά.

Σε παγκόσμια κλίμακα, ο αριθμός των ενηλίκων με προβλήματα παχυσαρκίας ξεπερνά τα 500 εκατομμύρια, ενώ οι υπέρβαροι ανέρχονται σε 1,4 δισεκατομμύρια, με τα τελευταία δημογραφικά στοιχεία να αναδεικνύουν μια αλματώδη αύξηση των παχύσαρκων, που αφορά όλες τις ηλικίες, αλλά κυρίως νεαρά άτομα.

Πότε ένα άτομο θεωρείται παχύσαρκο;

Η σχέση των κιλών με το ύψος ενός ατόμου, δίνει μέσω ενός ειδικού μαθηματικού τύπου, ενός αλγορίθμου, το δείκτη μάζας σώματος.

Ένας φυσιολογικός άνθρωπος έχει δείκτη μάζας σώματος από 20 έως 25, από 25 έως 30 ένας υπέρβαρος, από 30 έως 35 ένας παχύσαρκος, ενώ δείκτης μάζας από 35 και άνω, συνδέεται πια με νοσογόνο παχυσαρκία.

Συνδέεται η παχυσαρκία με συνοδά νοσήματα;

Η αύξηση του λίπους στον ανθρώπινο οργανισμό πυροδοτεί ταυτόχρονα και το επίπεδο διαφόρων φλεγμονωδών παραγόντων που εκκρίνονται στο σώμα και είναι υπεύθυνες για την πρόκληση νοσογόνων καταστάσεων.

Τα πλέον χαρακτηριστικά νοσήματα, που συνδέονται με την παχυσαρκία ή αποτελούν αποτέλεσμα αυτής, είναι η αντίσταση στην ινσουλίνη, η περιοριστικού τύπου αποφρακτική πνευμονοπάθεια, η αρτηριακή υπέρταση, η υπογονιμότητα, καθώς και άλλα συστηματικά νοσήματα, όπως καρδιαγγειακά, αναπνευστικά, εγκεφαλικά, νοσήματα του πεπτικού, μυοσκελετικά, κακοήθειες, ψυχολογικά και άλλα.

Δίαιτα ή χειρουργική επέμβαση;

Είναι άτοπο να πιστεύει κανείς πως η επιλογή της χειρουργικής αντιμετώπισης είναι η εύκολη λύση στην οποία μπορεί να καταφύγει, για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της παχυσαρκίας. Για να αποδώσει η επιλογή αυτή, η ατομική προσπάθεια και συνεισφορά αποτελούν βασικούς και αδιαμφισβήτητους παράγοντες.

Ωστόσο, η χειρουργική θεραπεία της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας, αποτελεί ριζική και μόνιμη λύση, οδηγεί σε απώλεια όλων των περισσευούμενων κιλών και συμβάλλει στην διατήρηση του φυσιολογικού βάρους σε βάθος χρόνου.

Πότε ενδείκνυται η χειρουργική της παχυσαρκίας;

Η χειρουργική της παχυσαρκίας ενδείκνυται μόνο σε περιπτώσεις με δείκτη μάζας σώματος 35 και άνω, καθώς τότε πρόκειται για νοσογόνο παχυσαρκία. Αντιθέτως, δεν ενδείκνυται για άτομα υπέρβαρα για τα οποία οι συντηρητικές μέθοδοι αντιμετώπισης είναι καταλληλότερες, έστω και αν ο βαθμός δυσκολίας, ώστε να επιτευχθεί το αναμενόμενο αποτέλεσμα, είναι ενίοτε μεγαλύτερος.

Στους νοσογόνα παχύσαρκους, όμως, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Παγκόσμιας Χειρουργικής Εταιρείας Παχυσαρκίας, η χειρουργική λύση κρίνεται αναγκαία.

Τι συμβαίνει με την παιδική παχυσαρκία;

Στην χώρα μας, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, δίνεται στους ειδικούς Χειρουργούς η δυνατότητα να παρέμβουν μόνο σε παιδιά που έχουν ενηλικιωθεί οργανικά, δηλαδή μεγαλύτερα από 16 ετών.

Σίγουρα, το καλύτερο μέτρο παραμένει η πρόληψη με διατροφολογική υποστήριξη και σε δεύτερο στάδιο η χειρουργική παρέμβαση.

Ποια είδη επεμβάσεων υπάρχουν;

Υπάρχουν τρεις βασικές κατηγορίες επεμβάσεων:

  • οι περιοριστικές, που αφορούν στον περιορισμό του όγκου της προσλαμβανόμενης τροφής,
  • οι δυσαπορροφητικές, που αφορούν στη δυσαπορρόφηση της προσλαμβανόμενης τροφής και,
  • οι μεικτού τύπου επεμβάσεις, που λειτουργούν με συνδυασμό περιορισμού και δυσαπορρόφησης.

Ποιες είναι οι περιοριστικές επεμβάσεις;

Πρόκειται για τις:

Α) Επιμήκης γαστρεκτομή (SLEEVE/SG/Μανίκι),

Β) Δακτύλιος (ASGB),

Γ) Γαστρική πτύχωση (GP),

Δ) Ενδογαστρικό μπαλόνι.

 Οι επεμβάσεις αυτές αφορούν σε υποψηφίους με:

– συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες -αυστηρά κατανάλωση μεγάλου όγκου τροφής και όχι γλυκά-,

– ΒΜΙ < 50,

– αυξημένο βασικό μεταβολισμό (BMR).

Ποιες είναι οι δυσαπορροφητικές επεμβάσεις;

Πρόκειται για τις:

Α) Χολοπαγκρεατική εκτροπή (BPD – LL),

Β) Χολοπαγκρεατική εκτροπή Duodenal Switch (BPD – DS).

Οι επεμβάσεις αυτές αφορούν σε υποψηφίους με:

– ανεξάρτητου τύπου διατροφικές συνήθειες (κατανάλωση όγκου, γλυκών, ή και τα δύο),

– μεταβολικό σύνδρομο,

– ΒΜΙ > 50, ανεξάρτητα από το πόσο μπορεί να φτάσει, αρκεί αναισθησιολογικά να μπορεί να χειρουργηθεί,

– ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης,

– παλαιότερη αποτυχημένη περιοριστικού ή μεικτού τύπου επέμβαση.

Ποιες είναι οι μεικτές επεμβάσεις;

Πρόκειται για τις:

Α) Γαστρική παράκαμψη (RYGBP),

Β) Προκεχωρημένη γαστρική παράκαμψη (Distal RYGBP),

Γ) Γαστρική παράκαμψη μιας αναστόμωσης (MGB/SAGB).

Οι επεμβάσεις αυτές αφορούν σε υποψηφίους με:

– μεικτές διατροφικές συνήθειες -κατανάλωση όγκου και γλυκών-,
– μεταβολικό σύνδρομο,
– ΒΜΙ < 50,
– ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης,
– χαμηλό βασικό μεταβολισμό (BMR),
– παλαιότερη αποτυχημένη περιοριστικού τύπου επέμβαση.

Επιπροσθέτως, η γαστρική παράκαμψη μιας αναστόμωσης, αποτελεί δραστικότερη επέμβαση σε σχέση με εκείνη της τυπικής γαστρικής παράκαμψης, λόγω δυνατότητας τροποποίησης του βαθμού δυσαπορρόφησης ανάλογα με την περίπτωση.

Πώς γίνεται η επιλογή της σωστής επέμβασης;

Στο Κέντρο Υψηλής Εξειδίκευσης Χειρουργικής Νοσογόνου Παχυσαρκίας & Μεταβολικών Διαταραχών, της Κλινικής Euromedica Κυανούς Σταυρός, ο εξειδικευμένος Χειρουργός, σε συνεργασία με ειδική επιστημονική ομάδα, αποτελούμενη από Καρδιολόγο, Πνευμονολόγο, Γαστρεντερολόγο, Αναισθησιολόγο, Ψυχίατρο, Ενδοκρινολόγο, Ακτινολόγο και Διαιτολόγο, δημιουργούν μια εξατομικευμένη μελέτη για τον ασθενή.

Η μελέτη αυτή προκύπτει εξετάζοντας το ιστορικό, την κατάσταση του ασθενή, την ψυχοσύνθεσή του, τις διατροφικές του συνήθειες, καθώς και την συνύπαρξη συνοδών νοσημάτων, ώστε να αποφανθεί για το καταλληλότερο είδος επέμβασης.

Μπορούν οι επεμβάσεις αυτές να πραγματοποιηθούν λαπαροσκοπικά;

Η εμπειρία του Κέντρου Υψηλής Εξειδίκευσης Χειρουργικής Νοσογόνου Παχυσαρκίας & Μεταβολικών Διαταραχών της Κλινικής Euromedica Κυανούς Σταυρός, σε συνδυασμό με την συστηματοποιημένη γνώση και την εφαρμογή των διεθνών κατευθυντήριων οδηγιών, δίνει τη δυνατότητα της διενέργειας σχεδόν όλων των επεμβάσεων λαπαροσκοπικά –ποσοστό μεγαλύτερο του 95%.

Η σύγχρονη τεχνολογία 3D Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής που προσφέρεται διασφαλίζει στον ασθενή μικρές τομές, ευκολότερη ανάνηψη και γρηγορότερη κινητοποίηση, ενώ παράλληλα λειτουργεί επιβοηθητικά στον Χειρουργό ώστε να επιτελέσει απαιτητικές επεμβάσεις με απόλυτη επιτυχία.

Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, μπορούν να αντιμετωπιστούν;

Καταρχήν, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, ο συνδυασμός τριών τουλάχιστον συνοδών νοσημάτων και παχυσαρκίας συνθέτει μια κατάσταση που ονομάζεται μεταβολικό σύνδρομο. Επί της ουσίας, αυτό που η χειρουργική προσπαθεί να θεραπεύσει επεμβαίνοντας στην παχυσαρκία, είναι τα συνοδά νοσήματα, με ταυτόχρονη απώλεια βάρους.

Κατά συνέπεια, ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση. Μάλιστα, αν η επιλογή του είδους της επέμβασης που θα διενεργηθεί, είναι η σωστή, οι ασθενείς βλέπουν θεαματικά αποτελέσματα, έως και ίαση, σε λίγες μόνο ημέρες.

Τι συμβαίνει πριν και μετά την επέμβαση;

Ο ασθενής εισάγεται στο νοσοκομείο, μόλις μερικές ώρες πριν τη διενέργεια της επέμβασης. Ωστόσο, έχει προηγηθεί εκτενής προεγχειρητικός έλεγχος από τους ειδικούς Ιατρούς του Κέντρου Υψηλής Εξειδίκευσης Χειρουργικής Νοσογόνου Παχυσαρκίας & Μεταβολικών Διαταραχών της κλινικής, αρκετές ημέρες νωρίτερα.

Ο μέσος χρόνος νοσηλείας δεν ξεπερνά συνολικά τις τέσσερις (4) ημέρες. Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων ημερών, η ενυδάτωση πραγματοποιείται με ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, ενώ ο πόνος ελέγχεται επαρκώς με ενδοφλέβια φάρμακα ή και με τη βοήθεια επισκληριδίου -σε περίπτωση ανοικτής επέμβασης-, που θα παραμείνει για περίπου δυο με τρείς ημέρες. Τα παραπάνω αφαιρούνται σταδιακά, ανάλογα με την πρόοδο και την ανάρρωση.

Την τέταρτη μετεγχειρητική μέρα γίνεται έλεγχος στεγανότητας της αναστόμωσης, με χορήγηση από του στόματος μπλε χρωστικής ή και με χορήγηση σκιαγραφικής ουσίας και ακτινοσκόπησης. Και οι δύο αυτές δοκιμασίες επιτρέπουν στον Χειρουργό να διαπιστώσει κατά πόσον η αναστόμωση έχει θεραπευθεί και στεγανοποιηθεί επαρκώς. Αν είναι στεγανή, τότε ξεκινά η λήψη νερού από το στόμα, ενώ σε περίπτωση που υπάρχει μια καθυστέρηση στην επούλωση της αναστόμωσης, τότε η εισαγωγή υγρών και τροφής θα καθυστερήσει.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι, η βοήθεια του Φυσιοθεραπευτή είναι σημαντική, αφού σε καθημερινή βάση ενθαρρύνει τον ασθενή στην εκτέλεση βαθιάς αναπνοής και ασκήσεων βήχα, βοηθώντας παράλληλα στην κινητοποίησή του. Αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που μπορεί να γίνει για την επιτάχυνση της ανάκαμψης και της αποτροπής της ανάπτυξης πνευμονίας.

Τα ράμματα αφαιρούνται περίπου επτά ημέρες μετά το εξιτήριο, κατόπιν συνεννόησης.

Πότε είναι δυνατή η επιστροφή στην καθημερινότητα;

Όπως είναι λογικό, μετά από τόσο μεγάλη επέμβαση, η πλήρης ανάκτηση των δυνάμεων χρειάζεται χρόνο. Ο ασθενής αισθάνεται αρκετά καλά τις πρώτες ημέρες στο σπίτι μετά το εξιτήριο, και μπορεί να δραστηριοποιείται όπως επιθυμεί.

Ωστόσο, η σωματική ξεκούραση κρίνεται απαραίτητη, χωρίς να συνίσταται αποφυγή από την καθημερινή δραστηριότητα. Τέλος, προτείνεται η αποφυγή της άρσης βάρους για περίπου τέσσερις εβδομάδες, αλλά και της οδήγησης για το ίδιο περίπου διάστημα μετά το εξιτήριο.

Υπάρχουν επιπλοκές;

Ενδεχομένως να εμφανιστεί οξύς πόνος στην περιοχή των τραυμάτων, αλλά δεν είναι ανησυχητικός, αφού πρόκειται για μύες που βρίσκονται σε φάση ανάρρωσης. Με την πάροδο των εβδομάδων, ο ασθενής επανέρχεται στην καθημερινή ζωή, αναπτύσσοντας περισσότερη δραστηριότητα και άσκηση.

Χρειάζεται ειδική δίαιτα ή άλλες οδηγίες;

Οι ειδικές διατροφικές οδηγίες και συμβουλές δίνονται στον ασθενή από τον Διαιτολόγο και τον Χειρουργό, και πρέπει να τηρηθούν. Παράλληλα, σταδιακά ο ασθενής οφείλει να υιοθετήσει σωματικές δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα καθημερινό περπάτημα.

Θα χρειαστεί κοιλιοπλαστική;

Δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα η ανάγκη διενέργειας κοιλιοπλαστικής ή άλλης επέμβασης αποκατάστασης. Συνήθως, με το πέρας ενός εύλογου χρονικού διαστήματος –περίπου δυο έτη-, όταν δηλαδή ο ασθενής θα έχει απολέσει όλα τα περισσευούμενα κιλά, δύναται να πραγματοποιηθεί αποκατάσταση, αν κριθεί απαραίτητη.

Τελικά, πόσο αποτελεσματική είναι η χειρουργική της νοσογόνου παχυσαρκίας;

 Η αποτελεσματικότητα της χειρουργικής της νοσογόνου παχυσαρκίας προσδιορίζεται από τρεις παράγοντες:

  • Πρώτον, από την συνειδητοποίηση του ασθενούς και την ενεργό συμμετοχή του στη λύση του προβλήματος που αντιμετωπίζει,
  • δεύτερον, την επιλογή της κατάλληλης επέμβασης
    και
  • τρίτον, κυρίως την ποιότητα της επικοινωνίας και της συνεργασίας του με τον θεράποντα Ιατρό, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επέμβαση.

Η Επιστημονική Ομάδα που στελεχώνει το Κέντρο Υψηλής Εξειδίκευσης Χειρουργικής Νοσογόνου Παχυσαρκίας & Μεταβολικών Διαταραχών της Κλινικής Euromedica Κυανούς Σταυρός, εφόσον, ισχύουν οι παραπάνω προϋποθέσεις, είναι δίπλα στον ασθενή και εγγυώνται το αποτέλεσμα που θα του εξασφαλίσει υγεία και καλύτερη ποιότητα ζωής.

Για να δείτε το Βιογραφικό Σημείωμα του Εξειδικευμένου Χειρουργού, Υπεύθυνου του Κέντρου Υψηλής Εξειδίκευσης Χειρουργικής Νοσογόνου Παχυσαρκίας & Μεταβολικών Διαταραχών, πατήστε εδώ.